فراسيون سفيد در فارسى و در كتب مختلف با نامهاى « شنار » ، « فراسيون ابيض » ، « فراسيون سفيد » ، « گندناى كوهى » و « افنان سر » و به عربى آن « صوف الارض » و « علقما » ( زيرا تلخ است ) و در بازار دارويى هند « فراسيم » نامبرده مىشود . به فرانسوى Marrube blanc و Marrube vulgaire و به انگليسى Horehound , Marrubium ، White horehound و Common horehound گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء نعنا Labiatae نام علمى آن Marrubium vulgare L . و مترادفهاى آن M . apulum Ten . و M . anisodon C . Koch . L . مىباشد . مشخصات گياه گياهى است علفى چندساله به بلندى 70 - 40 سانتىمتر . گياه پوشيده از كرك پنبه‌اى است و سفيد به نظر مىرسد . برگهاى آن متقابل ، بيضى ، ناصاف ، دندانه‌دار و نوك‌تيز است . گلهاى آن كوچك سفيد به‌طور گروهى از محل اتصال برگها به ساقه در قسمت بالاى ساقه ظاهر مىشود . برگها و سرشاخه‌هاى گلدار كه مستعمل در طب سنتى است ، تلخ مىباشد . تكثير فراسيون سفيد از طريق كاشت بذر آن در اوايل بهار در شرايط اقليمى مناطق معتدل ايران صورت مىگيرد . اين گياه به‌طور خودرو در اراضى متروكه ، گودالها ، خرابه‌ها ، كنار جاده‌ها و در مناطق مختلف اروپا و شمال افريقا و آسيا مىرويد . در